Mittwoch um 18 Uhr Küeraomd im Heimathaus.

Wenn ik so an dat Maiwiär wat wi von`t Jaor hat häbt naodenken doo, dan kan ja nix scheew gaon. De aolle Buërnregel hett doch „Mai kühl und nass füllt dem Bauern Scheun und Fass“ un daonao mot et düt Jaor ne bannig guëde Iärnte giëwen. Ik kann de Buern daorüm blos eenen Raot giëwen. Hänne druut uut de Buksentaske, Steene kaupen un müërn wat dat Tüüg haölt, dat se aals wat se düssen Hiärwst vont Land haalen küeënt auk drüüge unnerbrengt. Un wen nu de eene of de annere von de Buërn dao nu üöwerhapt kien`n Snuwen an häw, dan mot he män `n paar Lüüde daoför instellen. Lüüde tot Arbaiden kanns ja nu in Rheine tohaup kriegen. Up de Baustiär ant Raothdus gait dat ja in`n Moment nich wieder. Dat hett aower auk so full dat von de veer Lüüde de dao jümmers ant Arbaiden sin nu drai üöwer sin. De küent de Buern ja tüskendöer instellen un jeder krig sein Gerack. De Buern häbt graute Schüern föer dat ganze Köern un de dikken Kartuffeln de se iärnten doot, un dat Raothuus wäd jüst to`t Iärndedankfest ferrig. Dao küent je dann alltohaup, Buërn un Magistrat, in dat nie Raothuus Iärntedankfest fiern. Jä, un wenn sik dat met den Raothuusümbau doch noch wat mäer in de Längde trekken döt? Naichsdet Jaor üm de sölwige Tiet is ja wir Iärntedank un bis daohen, so dücht mi, süëlt se dat Wiärks wol Trechte häbben. Män met ussen Küeraomd „Waterdüörsken unnern Boosen“ int Heimathuus wilt wi nich so lang waochden. De is so äs immer an jeden veerten Gunsdag (Mittwoch) in Monat aobends, Klok sess (18 Uhr) in usse Heimathuus. Bes dao hen, guëd gaon.