Mittwoch um 18 Uhr Küeraobend im Heimathaus.

Dao kam doch veliëdene Wiärke wat von`n Hiëmel harunnerfallen von dat ik nich so richtig wus wat ik dao van haollen soll. Et föölde sik an äs Water. Aower dat konn ja wol slecht sien. Water von`n Hiëmel, dat giw et doch gar nich. Wao sal dat den up`n Maol wegkuëmen? Ick häb dan in de Naoberschup naofraogt of dao eener wus wat dat wol sien kon.. Män so recht kon sik dao auk kieneener `n Riem drup maaken. Aower dan föl eenen wat in. „Ik glaiw“, sag he, „dat is Riägen. Ik häb dao maol wat von lest, dat dat fröher maol so wat giëwen häw.“ So! Ün äer äs ji nu maint ik was in de twedde Kindhait kuëmen wieldat ik so`nen Sapp schriew, säg ik et laiwer faots. Dat wat dao stait is niks äs Waterdüörkerie. Un Waterdüörsken, dat wil wi auk düsse Wiärke Gunsdag wier unnern Boosen vont Heimathuus doon. So äs immer gait dat Aobends Klok ses laos. Ik luër up ju.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.